Добавить материал и получить бесплатное свидетельство о публикации в СМИ
Эл. №ФС77-60625 от 20.01.2015
Инфоурок / Другое / Конспекты / Коста и Лермонтов разработка мероприятия для 6-9 классов.
ВНИМАНИЮ ВСЕХ УЧИТЕЛЕЙ: согласно Федеральному закону № 313-ФЗ все педагоги должны пройти обучение навыкам оказания первой помощи.

Дистанционный курс "Оказание первой помощи детям и взрослым" от проекта "Инфоурок" даёт Вам возможность привести свои знания в соответствие с требованиями закона и получить удостоверение о повышении квалификации установленного образца (180 часов). Начало обучения новой группы: 24 мая.

Подать заявку на курс
  • Другое

Коста и Лермонтов разработка мероприятия для 6-9 классов.

библиотека
материалов

9


«Къоста æмæ Лермонтов»

















Коста и Лермонтов

разработка мероприятия для 6-9 классов.

Составили: учитель осетинского языка и литературы МОУСОШ №7 Касаева И.И. и библиотекарь школы Жданова Т.Н.


2014 аз.












«Къоста нæ лæугæ хох, нæ цæугæ мæсыг».

(М.Ю. Лермонтов и Коста).

« Лермонтов барджынæй бацыд

ирон адæмы поэтикон дунемæ.

Как сладкую песню отчизны моей,

Люблю я Кавказ».

М. Лермонтов.





Кабинеты фæлгонц:

- фысджыты портреттæ;

- чингуыты равдыст;

- газеттæ къултыл ауыгъд;

«Лермонтов Кавказы» - выставкæ




















Цæгъды мухыкæ. Скъоладзау дзуры .


Ныббар мын, кæд – иу дæм мæ зарæг

Кæуæгау фæкæса мыййаг.

Кæй зæрдæ нæ агуры хъарæг,уый зарæд иæхи фæндиаг.

Æз дзыллæйæ къаддæр куы дарин.

Куы бафидин искуы мæ хæс, уæд афтæ æнкъардæй нæ зарин,

Нæ хъуысид мæ кæуын хъæлæс…

Ахуыргæнæг.

Нæ ирон литературæйы æртивгæ стъалы Хетæгкаты Леуаны фырт Къоста махæн у нæ лæугæ хох , нæ цæугæ мæсыг. Къоста… Æрмæстдæр æй йæ номæй хонынц Иры дзыллæ Леуаны фырты. Ирон лæгæн ацы ном йæ чысылæй йæ амæлæты бонмæ тырысайау цæуы йæ разæй. Æрмæстдæр ын йæ ном куы фехъусæм, уæддæр ирдæй сысты цæстыты раз. Йæ цард æгасæй дæр йæ дзыллæйы сæрвæлтау чи радта, уыцы арфæйаг Къостайы цардæгас сурæт. Дзыллæтæ хурыскастау кæмæ фенхъæлмæ кæсынц, фидæныл сæ чи æууæндын кодта, тыхст сахат йæ адæмæн ныфсы æмæ хъаруйы мæсыг чи уыд, уыцы Къостайыл сæххæст 150 азы. Йæ райгуырæн бон бирæ адæм æрæмбырд ацы аз Нары æмæ, зæгъæн ис, уый у æнæхъæн дунейы бæрæгбон. Уыцы бон ма æххæст кæны 195 азы зынгæ уырыссаг фыссæг Лермонтовыл.

Амонæг.

2009год явился юбилейным для двух великих мастеров слова. И что удивительно –

в один и тот же день, 15 октября, отмечали юбилеи -190 лет со дня рождения Михаила Лермонтова и 150 лет со дня рождения Коста Хетагурова.

Амонæг

Осень. Октябрь. Пятигорск. На склоне горы Мошук большое стечение народа. У мраморного постамента члены юбилейной комиссии. Унылые речи чиновников, жидкие хлопки публики. С монумента сняли белое покрывало, и над людским морем возникла литая фигура поэта. Он сидел, подперев голову рукой, и смотрел на вершины Кавказского хребта. Раздались горячие восклицания, долгие аплодисменты. К постаменту понесли цветы.

Ученик «Перед памятником».

Торжествуй, дорогая отчизна моя,

И забудь вековые невзгоды.

Воспарит сокровенная дума твоя, -

Вот предвестник желанной свободы!

Она будет, поверь,- вот священный залог,

Вот горящее вечно светило,

Верный спутник и друг по крутизнам дорог,

Благородная, мощная сила!..

К мавзолею искусств, в храм науки святой

С ним пойдешь ты доверчиво, смело,

С ним научишься ты быть готовой на бой

За великое, честное дело.

Не умрет, не поблекнет в тебе уж тогда

Его образ задумчивый, гордый.

И в ущельях твоих будут живы всегда

Его лиры могучей аккорды…

Возлюби же его, как изгнанник – поэт

Возлюбил твои мрачные скалы,

И почти, как святыню, предсмертный привет

Юной жизни интриг и опалы!..

Скъоладзау «Цырты раз».

Цин кæн, цин, о, мæ зынаргъ, мæ райгуырæн зæхх.

Æмæ байрох кæ ׳нусон зындзинад,-

Ныр дæ фæндтæ æргомæй зындзысты уæрæх-

Мæнæ фидиуæг – бархимæ сидæг!

Зон, сæрибар уыдзæн, - мæнæ фидар нысан,

Мæнæ не стъалы, не ׳нусон цырагъ,

Не скаст, не ׳хсар, зынвæндæгтыл фидар æмбал

Хорз зæрдæджын, Домбай лæг, нæ зынаргъ!..

Йемæ уайдзынæ ׳ууæнкджынæй размæ цæрдæг

Рухсы, ахуырыл стыр хæзнадонмæ.

Йемæ сахуыр кæндзынæ, - цæмæй уай цæттæ

Тохмæ йе стыр хъуыддагыл уæндонæй.

Амонæг

Коста и Анна последними подошли к мраморным плитам памятника и в торжественном молчании положили венок у ног поэта. Коста обнажил голову и обернулся к публике. За рядами солдат полицейских он увидел много знакомых лиц. Они приехали сами, по велению сердца. Эти люди любят великого поэта, как он сам любил их горы и степи, приклонялся перед их мужеством и талантом.

Скъоладзау «Додой». (Музыкæ цæгъды).

Додой фæкæнат, мæ райгуырæн хæхтæ,

Сау фæныкæй уæ куы фенин фæлтау!

Зæй уæ фæласа, нæ тæрхоны лæгтæ,-

Иу ма уæ фезмæлæд искуы лæгау!..

Искæй зæрдæ уæ дзыназгæ нырризæд,

Искæмæ бахъарæд адæмы хъыг,

Дзыллæйы мæстæй уæ исчи фæриссæд,

Иумæ уæ разынæд иу цæстысыг!..

Фидар рæхыстæй нын не уæнгтæ сбастой,

Рухс кувæндæттæй хынджылæг кæнынц,

Мард нын нæ уадзынц, нæ хæхтæ нын байстой,

Стырæй, чысылæй нæ уистæй нæмынц…

Иугай ныйистæм, ныууагътам нæ бæстæ,-

Фос дæр ма афтæ ныппырх кæны сырд,-

Фезмæл-ма, фезмæл, нæ фыййау, нæ фæстæ,

Иумæ нæ рамбырд кæн, арфæйы дзырд!

Амонæг

Коста перевел дыхание и, повернувшись лицом к памятнику, поднял руку…

Ученик «Памяти Лермонтова».

Зачем, поэт, зачем, великий гений,

Явился ты так рано в этот мир,

Мир рабства, лжи, насилья и гонений,

Мир, где царил языческий кумир?..

Зачем судьба с таким ожесточеньем

Гнала тебя из-за пустых интриг

Трусливых бар, взлелеянных бездельем,

Когда клеймил их твой могучий стих?

Ты нужен был не царству бар и рабства,

А вот теперь, когда талантов нет,

Когда нас всех заело декоденство.

О, если бы ты жил теперь, поэт!

Твой мощный стих, могучие аккорды.

Рассеяли бы остаток прежней тьмы,-

Тогда бы по пути добра, любви, свободы

Пошли бы за тобой вперед со славой мы.

Скъоладзау «Лермонтовы мысгæйæ».

Поэт, ыстыр гени, цæмæн фæзындтæ

Ды афтæ раджы дунемæ, цæмæн,

Кæд йедзаг уыд уый хахуыртæй, тыхмитæй,

Кæд уый уыди сæрибарæн ингæн?

Цæмæн сырдта хъысмæт дæу афтæ карзæй

Хуымæтæджы фыдхахуырты тыххæй,

Кæд калдта хурмæ де ׳хсарджын æмдзæвгæ

Æввонгхортæн сæ митæ ׳мæ фæндтæ?

Нæ хъуыдтæ æлдæртты, цагъайраг дуджы,

Фæлæ ныр хъæуы, ныр, поэты стыр ныхас.

Мах не ппæты декадентад куы ׳ргæвды,-

Гъеныр, бæргæ, куы уаис ды æгас.

Дæ цыргъ фыстæй, дæ хъомысджын æмзæлтæй

Фыццаджы тар æрцыдаид дæрæн,

Уæд рухс æмæ сæрибары фæндагыл

Дæ фæстæ мах фæцæуиккам дæуæн.

Ученик «Не верю я…»

Не верю я… Спокойный. Необъятный,

Небесный свод, сияние луны,

Мерцанье звезд и воздух ароматный

Волшебные не навевают сны…

Угрюмый холм и эта степь немая,-

Под дымкою затерянная даль,

Да боли грудь усталую сжимая,

Не будят в ней сомненья и печаль…

Забытый сад, замолкнувшие трели

И близ села, за сонною рекой,

Последний стон тоскующей свирели

Не искрят взор жемчужною слезой.

Веселый смех, восторженные очи,

Гирлянды роз, игривые мечты…

Нет, все не то! – гармония полночи

Не терпит их…. Увы! Не любишь ты…

Скъоладзау «Нæ мæ уырны…»

Нæ мæ уырны… Æнæкæрон, кæрз сабыр

Цъæх арвы риу, фæлурс мæйы тынтæ.

Æстъалыты тæмæн, дзæбæх рæу уæлдæф

Æввахс нæ уадзынц диссаджы фынтæ.

Хъуынтъыз обау, стæй ацы ׳гомыг быдыр,

Æгæрон дард гæзæмæ фæлмы бын,

Мæ риу æлхъивгæ, зæрдæйы нæ уадзынц.

Дызæрдыгтæ, æнкъарддзинад æппын…

Ныууагъд дыргъдон, кæм нал зарынц ныр мæргътæ,

Стæй доны ׳дде фынæйгонд хъæугæрон,-

Æрхæндæг уадындзæн йæ фæстаг хъæрзын

Нæ кæлын кæнынц цæссыгтæ ирд дон…

Зæрдæбын худт, фырцингæнæг цæстытæ,

Сырх розæтæ, бæллиццаджы сæнттæ…

Нæ,нæ, уый нæу! Æхсæвы стыр рæсугъдад

Нæ быхсы уыдон… Нæй, нæ уарзыс, нæ!

Скъоладзау «Ног ингæны уæлхъус».

Уый амард… Цы кæнæм? Фæнды нæ зæрдæйæ,-

Æмæ йын мах рухсаг зæгъæм.

Мах ууыл куыд кæуæм? Мыййаг нын куы нæ уыд

Æфсымæр, зынаргъ фыд… Цæмæн?

Æгас ма куы уыди, - нæхи дзы-иу ластам,-

Цыдыстæм йæ рæзты æдзух.

Рынчынæй, хъызт рæстæджы, уый-иу нæ кодта

Йæ мæгуырау палтойæ цух…

Нæ хъуыддаг цæмæн у, уый сидзæр сабийæ

Кæй баззад йæ хъысмæты ׳вджид?

Хъæбæрзæрдæ бардзмæ йæ дыбал-дыбулæй

Куы хъуысти æртхъирæны сидт…

Уый раст лæг… Тох кодта æфсымæрдзинадыл…

Фыд куыст æмæ тухийæ цард…

Æрыгон уый азтæй… Фæлæ йын цы кæнæм?

Нæ кæуæм… Цы нын у йæ мард?

Фæкæуæм æфсымæртыл, хъазтытæ, куывдты

Куы арвиты бонтæ, уæддæр,

Фæкæуæм фыртыл дæр, кæд рагæй æрæгмæ

Нæ фæкусы ׳ппындæр йæ сæр.

Ученик «На свежей могиле».(стихотворение)

Ученик

Добрый характер, любящее сердце, способность увлекаться – вот каким он был с друзьями. Приятелям запомнилось его любимая поза: облокотившись на одну руку, Лермонтов читает принесенную из дома книгу, и ничто не может ему помешать: ни разговоры, ни шум.


Ученик Мне вашего счастья не нужно

В нем счастья народного нет…

В блестящих хоромах мне душно

Меня ослепляет их свет…

Их строило рабство веками.

Сгорают в них стоны сирот,

В них вина мешают со слезами…

Нет, будьте вы счастливы сами

Где так обездолен народ.

Ученик (продолжение)

Он владел французским, немецким, английским, читал по – латыни, на Кавказе изучал «татарский», то есть азербайджанский. Лермонтов прекрасно рисовал. Он дал ряд полноценных живописных картин, особенно пейзажей. За что бы Лермонтов не брался, он все делал хорошо: еще ребенком лепил из крашенного воска целые картины, увлекался театром марионеток, хорошо играл на многих музыкальных инструментах: флейте, фортепьяно, скрипке, пел романсы. А вот просто хорошо написанные стихи его не устраивали.

Ученик

16 августа 1889г. в городе Пятигорске состоялось открытие памятника М.Ю. Лермонтову. Исполнилось семьдесят пять лет со дня рождения великого поэта. Но местными властями все было сделано для того, чтобы вместо народного праздника было сугубо казенное, сухое проведение открытия по заранее заведенному для таких дней порядку. Было такое впечатление, что ничто не оживит ложно-парадного торжества, но вдруг зазвенел сильный голос, и в толпу точно ударила молния.

Это был голос другого мира, голос, перекликавшийся со стихами Лермонтова, зовущий угрожающий, далеко слышный, доходящий до сердца. Это был голос Коста Хетагурова. Он говорил от имени осетинской молодежи, он говорил от имени будущего:

«Ракæс»

Дзæгъæл мæ ныууагъта мæ фыд

Нæ зонын мæ мады рæвдыд

Нæ бæстæй фæхицæн дæн сонтæй

Кæмдæрты æнæсæронæй,

Æдыхæй, æцæгæлонæй.

Мæ уалдзæг æрвыстон фыдбонæй

Фæхæссон ма, загътон, уæддæр

Фæстæмæ мæ иунæджы сæр

Мæ Ирмæ, мæ райгуырæн бæстæм.

Мæ цæстысыг донау мызти

Мæ зæрдæ фырцинæй рызти,-

Куы скастæн нæ цъитиджын хæхтæм.

Æрцыдтæн… Мæхицæй фыддæр

Мæгуырæй куы ссардтон дæу дæр,

Мæ уарзон , мæ иубæстон адæм!...

Нæ хæхтæй, нæ тыгъд быдыртæй

Æмхуызон нæ иуæн дæр нæй,-

Кæм кусæм, кæм цæуæм, кæм бадæм.

Лæджы хуызæн лæг нæм – ыстæм,

Бæрæг дæр нæ нал ис, цы стæм,

Цы уыдзæн нæ фидæн, нæ фæстаг?

Кæдæмдæр ма хилæм куырмæй…

Гъе, Уастырджи, ракæс, цæмæй

Нæ фæуæм бынтондæр фыдвæндаг!

Ученик

Как же похожи судьбы этих великих поэтов, знакомые нам с детства.

К.Л. Хетагуров лишился матери, когда ему не было и двух месяцев. Но сиротская боль навсегда осталась у него в памяти. Кажется, не было другого поэта, который так часто, с такой благоверной любовью воскрешал бы в своих стихах образ матери.

Отец поэта, офицер в отставке, относился к нему с большой любовью, но духовной близости между ними не было. Поэта воспитывала няня по имени Чендзе, воспитывала как своего родного сына. Эту доброту Коста не забывал до конца своих дней. А у М.Ю. Лермонтова матери не стало в три года. Отец его был отставной офицер. По соглашению с ним бабушка взяла на себя воспитание и обеспечение внука.

Скъуыддзаг «Чи дæ?» - йæ (музыкæ цæгъды).

Ученик

Мæн иу ус фæхаста…

Сывæллон ахуыр,

Йæ дзидзи нæ ласта

Мæ дзыхæй, мæгуыр,

Куыд фæрæзта уыйас,-

Æппæтæй дæр фаг!

Фæцардтæн æм иу аз,

Фæдæн æм дыккаг.

Фæхъомыл дæн афтæ,-

Æдæрсгæ цыдтæн…

Кæм заргæ, кæм кафгæ

Æмбырдтыл зылдтæн…

Чысыл ма йæ зонын

Мæ фыды… Хæмæт,-

Йæ номæй йæ хонын

Кæм кодта мæ мæт.

Амонæг.

Коста, как и великий Лермонтов, не терпел фальши, лжи, притворства, лицемерия. Судьбы двух поэтов в чем – то схожи. Оба в раннем детстве остались без матери. Лермонтов писал: «Ужасная судьба отца и сына, жить розно и в разлуке умереть».

Ученик : «Слово про Кавказ» (Лермонтов).

Часто во время зари я глядел на снега и далекие льдины утесов, они так сияли в лучах восходящего солнца, и в розовый блеск одеваясь. Они, между тем как внизу все темно, возвещали прохожему утро. И розовый цвет подобился цвету стыда: как будто девицы, когда вдруг увидят мужчину, купаясь, в таком уж смущении, что белой одежды накинуть на грудь не успеют.

Как я любил твои бури, Кавказ! Те пустынные громкие бури, которым пещеры как стражи ночей отвечают!.. На гладком холме одинокое дерево, ветром, дождями нагнутое, иль виноградник, шумящий в ущелье, и путь неизвестной над пропастью, где, покрываясь пеной, бежит безымянная речка, и выстрел нежданный, и страх после выстрела: враг ли коварный, иль просто охотник… все, все в этом крае прекрасно.

Ученик:

Воздух там чист, как молитва ребенка. И люди, как вольные птицы, живут беззаботно; война их стихия; и в смуглых чертах их душа горит, в дымной сакле, землей иль сухим тростником покроенной, таятся их жены и девы, и чистят оружие, и шьют серебром – в тишине увядая душою - желающей, южной, с цепями судьбы не знакомой.

Ахуыргæнæг.

1916 азы Къостайы мардыл 10 аз куы сæххæст, уæд йе стыр фæдонтæй иу Брытъиаты Елбыздыхъо дзырдта!.. рухс у мæ зæрдæ – ис нæм чиныгæн æмæ не ׳взагæн бындурæвæрæг. Къоста нæ литературæйæн у, Пушкин уырыссаг литературæйæн цы у, раст уый. Æрцæудзæн ахæм рæстæг æмæ алы ирон лæджы хæдзары дæр Къостайы ныв уыдзæн, зæды нывау.

1939 азы Советон Цæдисы адæмтæ бæрæг кодтой Къостайы юбилей 80 азы. Юбилейы бон стыр уырыссаг фыссæг Фадеев Къостайы схуыдта «Ирон адæмы Леонардо да Винчи» æмæ загъта: «Ирон адæм сæрыстыр хъуамæ уой уымæн, Хетæгкаты Къостайы хуызæн фыссæг цы цардæгас ныхæстæ æмæ нывтæ сфæлдыста, уыдон тæмæнтæ кæй калдзысты Уæрæсейы културæйы хуызджын хæзнадоны». 1901 азы Дзæуджыхъæуы гуырдзиаг композитор Арахъишвили куы бафарста, чи хуыздæр азардзæн, уæд ын бацамыдтой Къостамæ.

Скъоладзау (æмдзæвгæ «Ды афтæ ма банхъæл».)


Презентация «Галерея двух великих поэтов - художников».








Краткое описание документа:

Коста и Лермонтов

разработка мероприятия для 6-9 классов.

Составили: учитель осетинского языка и литературы МОУСОШ №7 Касаева И.И. и библиотекарь школы  Жданова Т.Н.

 

 «Къоста нæ лæугæ хох, нæ цæугæ мæсыг».

(М.Ю. Лермонтов и Коста).

      « Лермонтов барджынæй бацыд

ирон адæмы поэтикон дунемæ.

       Как сладкую песню отчизны моей,

       Люблю я Кавказ».

                                                                           М. Лермонтов.

Цæгъды мухыкæ. Скъоладзау дзуры .

 

Ныббар мын, кæд – иу дæм мæ зарæг

Кæуæгау фæкæса мыййаг.

Кæй зæрдæ нæ агуры хъарæг,уый зарæд иæхи фæндиаг.

Æз дзыллæйæ къаддæр куы дарин.

Куы бафидин искуы мæ хæс, уæд афтæ æнкъардæй нæ зарин,

Нæ хъуысид мæ кæуын хъæлæс…

Ахуыргæнæг.

Нæ ирон литературæйы æртивгæ стъалы Хетæгкаты Леуаны фырт Къоста махæн у нæ лæугæ хох , нæ цæугæ мæсыг. Къоста… Æрмæстдæр æй йæ номæй хонынц Иры дзыллæ Леуаны фырты. Ирон лæгæн ацы ном йæ чысылæй йæ амæлæты бонмæ тырысайау цæуы йæ разæй. Æрмæстдæр ын йæ ном куы фехъусæм, уæддæр ирдæй сысты цæстыты раз. Йæ цард æгасæй дæр йæ дзыллæйы сæрвæлтау чи радта, уыцы арфæйаг Къостайы цардæгас сурæт. Дзыллæтæ хурыскастау кæмæ фенхъæлмæ кæсынц, фидæныл сæ чи æууæндын кодта, тыхст сахат йæ адæмæн ныфсы æмæ хъаруйы мæсыг чи уыд, уыцы Къостайыл сæххæст 150 азы. Йæ райгуырæн бон бирæ адæм æрæмбырд ацы аз Нары æмæ, зæгъæн ис, уый у æнæхъæн дунейы бæрæгбон. Уыцы бон ма æххæст кæны 195 азы зынгæ уырыссаг фыссæг Лермонтовыл.

Амонæг.

2009год явился юбилейным для двух великих мастеров слова. И что удивительно –

в один и тот же день, 15 октября, отмечали юбилеи -190 лет со дня рождения Михаила Лермонтова и 150 лет со дня рождения Коста Хетагурова.

Амонæг

Осень. Октябрь. Пятигорск. На склоне горы  Мошук большое стечение народа. У мраморного постамента члены юбилейной комиссии. Унылые речи чиновников, жидкие хлопки публики. С монумента сняли белое покрывало, и над людским морем возникла литая фигура поэта. Он сидел, подперев голову рукой, и смотрел на вершины Кавказского хребта. Раздались горячие восклицания, долгие аплодисменты. К постаменту понесли цветы.

Ученик «Перед памятником».

Торжествуй, дорогая отчизна моя,

И забудь вековые невзгоды.

Воспарит сокровенная дума твоя, -

Вот предвестник желанной свободы!

Она будет, поверь,- вот священный залог,

Вот горящее вечно светило,

Верный спутник и друг по крутизнам дорог,

Благородная, мощная сила!..

К мавзолею искусств, в храм науки святой

С ним пойдешь ты  доверчиво, смело,

С ним научишься ты быть готовой на бой

За великое, честное дело.

Не умрет, не поблекнет в тебе уж тогда

Его образ задумчивый, гордый.

И в ущельях твоих будут живы всегда

Его лиры могучей аккорды…

Возлюби же его, как изгнанник – поэт

Возлюбил твои мрачные скалы,

И почти, как святыню, предсмертный привет

Юной жизни интриг и опалы!..

Скъоладзау  «Цырты раз».

Цин кæн, цин, о, мæ зынаргъ, мæ райгуырæн зæхх.

Æмæ байрох кæ ׳нусон зындзинад,-

Ныр дæ фæндтæ æргомæй зындзысты уæрæх-

Мæнæ фидиуæг – бархимæ сидæг!

Зон, сæрибар уыдзæн, - мæнæ фидар нысан,

Мæнæ не стъалы, не ׳нусон цырагъ,

Не скаст, не ׳хсар, зынвæндæгтыл фидар æмбал

Хорз зæрдæджын, Домбай лæг, нæ зынаргъ!..

Йемæ уайдзынæ ׳ууæнкджынæй размæ цæрдæг

Рухсы, ахуырыл стыр хæзнадонмæ.

Йемæ сахуыр кæндзынæ, - цæмæй уай цæттæ

Тохмæ йе стыр хъуыддагыл  уæндонæй....

 

Автор
Дата добавления 19.01.2015
Раздел Другое
Подраздел Конспекты
Просмотров230
Номер материала 319521
Получить свидетельство о публикации

Выберите специальность, которую Вы хотите получить:

Обучение проходит дистанционно на сайте проекта "Инфоурок".
По итогам обучения слушателям выдаются печатные дипломы установленного образца.

ПЕРЕЙТИ В КАТАЛОГ КУРСОВ

Похожие материалы

Включите уведомления прямо сейчас и мы сразу сообщим Вам о важных новостях. Не волнуйтесь, мы будем отправлять только самое главное.
Специальное предложение
Вверх